En toch… zijn we vaak doodsbang voor onze gevoelens.
We willen allemaal een mooi leven. We willen verliefd worden, plezier maken, lachen tot onze buik pijn doet. We willen licht, leuk en lekker.
Maar de vervelende gevoelens? Die willen we NIET!
We willen niet bang zijn. We willen niet boos worden. We willen geen verdriet, geen angst, geen schaamte, geen eenzaamheid voelen. Dus duwen we ze weg. We houden ons bezig, scrollen, werken, sporten, eten, drinken, zorgen voor anderen of praten het weg met een rationele verklaring.
Begrijpelijk. Ons systeem wil ons beschermen. Maar er zit een addertje onder het gras.
Wat je wegduwt, verdwijnt niet
Een gevoel dat niet gevoeld mag worden, gaat niet weg. Het blijft in je lijf zitten, in je schouders, je buik, je kaak, je ademhaling. Het komt terug als vermoeidheid, prikkelbaarheid, onrust, slapeloosheid of het gevoel dat je “er niet helemaal bent”.
Emoties zijn energie in beweging. Het woord zegt het al: e-motion. Energie die wil stromen. Als je die stroom blokkeert, ontstaat er een dam. En een dam kost enorm veel kracht om in stand te houden.
Denk maar aan een strandbal die je onder water probeert te houden. Het lukt even. Maar het kost al je energie, en op het moment dat je je aandacht verliest, schiet hij met kracht omhoog.
Wat er gebeurt als je écht voelt
Hier komt het mooie nieuws: als je een gevoel volledig toelaat, met aandacht, zonder het te analyseren of te veranderen, dan beweegt het. Het bouwt op, bereikt een piek en ebt weer weg. Vaak sneller dan je denkt.
De enge emoties verliezen hun grip zodra je ze doorvoelt. Ze verdwijnen niet doordat je ze bestrijdt, maar doordat je ze eindelijk mag ontvangen. Angst die gehoord wordt, is geen angst meer. Het wordt informatie. Woede die gevoeld wordt, wordt heldere kracht. Verdriet dat mag stromen, maakt plaats voor zachtheid en ruimte.
En dit is misschien het belangrijkste inzicht: -je kunt niet selectief verdoven-. Wie de pijn dempt, dempt ook de vreugde. Wie zijn hart een beetje op slot doet, bereikt daarmee ook de liefde en de extase minder. Andersom werkt het net zo. Hoe intenser jij durft te voelen, ook de minder fijne gevoelens, hoe dieper, warmer en levendiger de mooie gevoelens worden.
Je gevoel is je kompas
Onze gevoelens zijn geen storing in het systeem. Ze zijn ons interne navigatiesysteem.
– Angst vertelt je dat iets belangrijk is, of dat je een grens tegenkomt.
– Boosheid laat zien waar je grens is overschreden en wat jou dierbaar is.
– Verdriet toont je waar liefde zat, en nog zit.
– Schaamte wijst vaak naar een plek waar je jezelf nog niet volledig hebt toegelaten.
– Vreugde wijst je de richting van je ziel.
Wie zijn gevoelens negeert, vaart blind. Wie ze leert lezen, krijgt een gids voor het leven. Voelen is niet zwak. Voelen is een van de moedigste dingen die je kunt doen.